Mahaçkale Parkı

Home »  Şiir »  Mahaçkale Parkı

Saatlerimin sığınağıydı bu park

Gözyaşlarımın nefretle buğulandığı cam gibi

Uzunca çınarlar, ağaç dolu bu park

Yapraklarının örtüsünden gökyüzü yeşil-mavi gibi

 

Derin derin nefes alırken, denizin tatlı esintisi

Çay bahçesinden gelen bardak tıkırtıları

Temaşa ile yürürken cadde insanı

Parkta olmak ister gibi

 

Sıradan değildi bu, beni görünce mi oldu sıra dışı?

Burada bu kadar insan varken neden ben?

Bana herkesin içinde dert keder hissi veren

Bu muydu giden günlerimin ardından bakışı?

 

Ayrılırken buradan tam karşı kıyıda

Ya bekliyor beni bir hezimet ya hikmet

O kadar hasretim ki geçmişe

Bahtiyar dostlarımla bile vedalaşamam.

Leave your Comment

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>